خالد 2

مر الاسبوع وذهبت فرح لكى تمضى عقد العمل لكل تبدأ عملها فى شركة خالد وبالفعل تم امضاء العقد كان خالد يختفى عن الانظار حينما تأتى هى الى الشركه حتى لاتراه فذلك ليس الوقت المناسب لكى تراه.

فى فيلا خالد

مى ببكاء:ياماما بقولك خالتى بتزن عليه يتجوز بسلامتها عاوزه حفيد

عليه:ماهى قالتلى يابت يامى وبتقول حقه يتجوز

مى :اعمل ايه ياماما انا ممكن اموت فيها

عليه:بصى يامى هو كده كده هايتجوز يبقى تيجى منك انتى احسن بدل ماتلاقيه متجوز وجايبلك واحده تخليه يطلقك احنا هانجيب له واحده محتاجه ونبقى مسيطرين احنا عليها ولما تخلف ناخد منها العيل ونديها مبلغ وبكده تبقى العمليه بسيطه وتكسبى ياهبله خالص

مى وهى تمسح دموعها:تفتكرى هايوافق

عليه:ومايوافقش ليه انتى بتحليها له اهو

مى:انتى عارفه هو عارف ربنا اد ايه ممكن مايرضاش اننا نكتب العيل باسمى

عليه:شوف بنت الهبله وانا قلت هانكتبه باسمك قلت اننا هاناخد العيل منها ونعطيها مبلغ مالى بسيط كده خالص وبكده مافيش حاجه حرام هانعملها جواز على سنه الله ورسوله والعيل متسجل باسم امه

مى بحزن:كان نفسى اوى انا اللى اجيب طفل من صلبى ليه ياماما

عليه:ماتحاولى كده تانى يامى جايز تحملى

مى:فى حالتى دى استحاله ياماما انا اصلا عندى ضمور جامد فى الرحم وكسل فى المبايض الدكاتره قالوا انى كده عقيمه

عليه وهى تحتضن مى:حبيبتى يابنتى

عاد خالد الى المنزل وجد مى متأنقه فى قميص نوم حريرى من اللون الاحمر

مى:حبيبى رجعت مستنياك من بدرى

خالد:معلش كان ورايا شغل

مى:خالد طبعا انت عارف انا اد ايه بحبك واد ايه عاوزه ارضيك

خالد:فيه ايه يامى مالك

مى وهى تجذبه من يده باتجاه الاريكه:تعالى بس اقعد وانا هافهمك

خالد:ادينا قعدنا فيه ايه بقى

مى:اتجوز ياخالد انا اللى بقولك اتجوز عشان تخلف انا هتخلى عن كبريائى وكرامتى عشان بحبك

خالد بصدمه:ايه اتجوز

مى بدموع:اه ياحبيبى اتجوز وخلف

كان خالد لايعلم كيف سيبلغها انه سيتزوج للانجاب ولكنها لاتعلم ان بذلك الكلام قد سهلت الطريق له

خالد:انت مقتنعه باللى بتقوليه يامى

مى ببكاء:انا بحبك وانت حب عمرى وحب شبابى وعاوزه اشوفك احسن حد فى الدنيا واكيد زيك زى اى راجل نفسه فى اولاد وان كان ربنا مااردش انى اجيب لك الطفل اللى انت عاوزه فاتجوز واحده تانيه تقدر تجيبه ليك

خالد وهو يضمها:ياه يامى للدرجه دى بتحبينى

مى وهى تشدد من احتضانه:واكترمن كده ياحبيبى

ابتعدت عنه مى قائله بس انا ليا طلب عندك لو سمحت

خالد اتفضلى

مى:سيبنى انا اختار لك الست اللى هاتتجوزها ويبقى الطفل بينى وبينها

خالد بانزعاج:مى انا مش عيل عشان تختارى ليا حد انتى عارفه انى مابحبش حد يجبرنى على حاجه سيبى الموضوع ده ليا انا وبالنسبه للطفل انا موافق يكون بينك وبينها هى هاتكون ام واكيد مش هاترضى تسيب ابنها

مى بغضب:يعنى قصدك انك هاتخلى اللى هاتتجوزها على ذمتك على طول

خالد:امال مين اللى هايربى عيالها اللى هما هايكونوا عيالى

انقلبت الامور على رأس مى هى لم توضح له نيتها فقد كانت تنوى ان تتفق مع السيده التى سيتزوجها على كل شئ وتجعلها تترك وليدها وتذهب

مى:انا اللى هاربيهم وهى تطلقها وتمشى

خالد بسخريه:الكلام ده بيحصل فى الافلام وبس يامى انتى عارفه زن العيله عليا عشان اتجوز وانا محافظ على مشاعرك بقالى اربع سنين ياريت انتى كمان تقدرى مشاعرى

جاءت مى لتتكلم ولكن خالد قال

خالد:بس قولى لى تعالى ايه القمر ده القميص تحفه عليك تعالى نطلع فوق اقولك حاجه

مى بفرحه:بجد عجبك

خالد :اوى يامى

اصطحبها خالد الى غرفته بل لينسيها ماتم بينهم وينهى ذلك الحديث هو يعطيها كل الاعذار ويعلم انها تعانى ولكن لارجعة عما ينويه.

مر شهر على وجود فرح فى الشركه كان خالد يختفى فى وقت دلوف فرح الى الشركه وقرر انه آن الاوان لكى يتواجهوا كانت فرح تعمل بجد وتجتهد حتى تستطيع ان تقنع اكبر قدر من العملاء بمنتجات الشركه وبالفعل كانت تبلى بلاء حسنا من اوول يوم لها بالعمل.

ارسل محمود الى فرح

محمود:مدام فرح شغلك كويس وarea manager مبسوط منك بيقول حققتى معدل بيع حلو الشهر ده

فرح :متشكره اوى يافندم

محمود:المدير العام عاوز يشوفك ويتكلم معاكى بخصوص الشغل

فرح:مش حضرتك المدير العام

محمود:لاء انا المدير التنفيذى المدير العام أوضته فى الدور التالت هو منتظرك حالا

توجهت فرح الى الدور الثالث لتقابل المدير العام كانت متأنقه فى فستان طويل الاكمام بلون سماوى واكمام بيضاء وحزام ابيض من الخصر وحذاء ابيض وحجاب من اللون الابيض المطعم بالورود السماويه من يراها يظن كأنها ورده هبطت من السماء كانت جميله بحق فى حجابها.

فى هذا الوقت أبلغ محمود خالد ان فرح فى طريقها اليه ظل خالد يأخذ انفاسا طويله ويخرجها علها تهدأ من حالته التى سيطرت عليه لمجرد علمه انها قادمه اليه طرقات السكرتيره الباب تخبره انها بالخارج أذن لها بالدخول دلفت فرح الى مكتب خالد بابتسامه رقيقه وماان رأته حتى تجمدت فى مكانها.

الفصل الحادى عشر

لحظات يتوقف فيها الزمن تشعر كأنك لاتسمع أحد كأنك عزلت عن العالم ووقفت فى نقطه واحده لاتستطيع الحياد عنها كأن طنين بدء للتو يتسرب الى أذنيك لا انت قادر ان توقفه ولا انت قادر ان تنسحب أنفاس عاليه هى فقط المسموعه حولك تكاد تقسم ان قلبك سينفجر بين ضلوعك تريد ان تغلق عينك وتفتحها مرة اخرى ولكن تشعر ان قوه جبريه تجعل عيناك جاحظتان.

اتسعت عين فرح وتجمدت فى مكانها بل تجمد أيضا الدم فى عروقها كان الحال عند خالد ليس بأفضل من عندها ضربات قلبه فى تزايد ينظر لها كأنه يرى حبيبته السابقه أقسم داخل نفسه انها بالحجاب أميره كما تمنى دوما ان يراها به.

نهض خالد من مقعده ووقف أمامها مباشرة كلاهما ينظر الى الاخر صمت دام لدقائق قاطعه خالد وهو يمد يده ليسلم عليها

خالد بابتسامه :ازيك يافرح

نظرت فرح الى يده الممدوده لها لكى تصافحه ولاتعلم كيف رفعت يدها ووضعتها فى يده ظل خالد ممسكا ليدها وينظر لها فى عينيها دون ان يتكلم كانت فرح فى حاله لايرثى لها لاتعلم ماذا تفعل هل بحق هو صاحب تلك الشركه قاطع تفكيرها خالد وهو يترك يدها ويقول

خالد:اهلا بيكى فى شركتى هاتنورى الفريق بتاعنا

كانت فرح تنظر اليه فقط ولاتعرف ماذا تقول هل كان يعلم انها تعمل هنا وكيف لم تراه فى الفتره السابقه وكأن خالد علم مايدور برأسها تنهد قائلا

-انا كنت مسافر وشوفت السى بتاعتك فى وسط السيفهات بتاعة الموظفين وفرحت اوى لما عرفت انك بتشتغلى معانا وعشان كده طلبت انى اقابلك

فرح بصدمه تحاول ان يخرج صوتها طبيعيا

-عامل ايه

يالله على هذا الصوت الذى لطالما عشقه دائما نظر له بود

-انا كويس سافرت اوروبا واشتغلت ووصلت للى انتى شايفاه دلوقتى

كانت فرح تود ان تخبره انها توحشته دائما وانها لطالما حلمت به يوميا فى احلامها ومن الواضح انه يعاملها بهدوء ليس مثل آخر مره تقابلوا فيها

خالد:ايه هاتفضلى ساكته كده كتير اتكلمى

فرح بهدوء:انت بجد مرحب بيا هنا لو هاسبب ليك اى ازعاج من اى نوع انا ممكن امشى